Vondelpark


Wanneer je het Vondelpark bij de Amstelveenseweg inging, zag je rechts de enorme zandbak met houten rand, het summum van wat een zandbak moet zijn en het snoephuisje, waar je snoeppapier(=ouwel) en eindeloos (verzamelen!) kauwgom met plaatjes moest kopen. Iets ter linkerzijde had je 'de paardensprong'.
De nieuwe tijd heeft ingrijpende veranderingen teweeg gebracht, de zandbak is gemoderniseerd en onderscheidt zich niet meer van alle andere, stenen zandbakken in de stad. Het snoephuisje verhuurt nu skates en 'de paardensprong' is nu een gesloten plantsoen, waar aan niets meer is te zien dat er eens tussen de twee grote populieren een dikke boomstam lag waar paard en ruiter met een aanloopje overheen konden springen.

Aan de Overtoomzijde van het park komen we de Kattenlaan tegen. Het is een smal laantje ter hoogte van de woning van 'Haantje Pik', de parkwachter/politieagent die je stoorde bij het uithalen van kattekwaad, zoals het klimmen in bomen of het rossen van kastanjes. Het is niet ver van de voederplek voor 'enge' zwanen, die daar met hun lange nek door een daarvoor bestemd gat in het houten hek het brood uit je handen trekken.

Even verder naderden we het Melkhuis, een sjofele uitspanning met een krakkemikkige speeltuin. Toen het Vondelpark weer allure kreeg, is hier de zaak flink opgeknapt, zodat het publiek uit Zuid er met zijn kinderen ook gebruik van is gaan maken. Weer verder lag en ligt op een eilandje de Muziektent. Ik kan me niet herinneren dat er vaak werd muziek werd gemaakt. Overigens is dat nog steeds niet het geval, al is er wel eens kortstondig een zomer geprogrammeerd met optredens. Het Blauwe Theehuis dat nog weer een stukje verder ligt, mag de laatste jaren ook weer wat meer bezoekers verwelkomen.

In een hoekje van het park ingeklemd tussen de ingangen 2e Constantijn Huygenstraat en Tesselschadestraat, ligt het Vondelpark Paviljoen, gebouwd als societeit van de deftige Vereniging tot aanleg van een rij- en wandelpark (=Vondelpark). Maria Helena van het Groenewoud (1895), een nichtje van mijn vader, heeft er als dienstbode een aantal jaren gewerkt en gewoond. Nu is het filmmuseum er gevestigd en zit er het trendy café Vertigo.

Wanneer je bij 'de brug' was, hield het Vondelpark op park te zijn. Er resteerde nog twee stroken groen tot aan de Stadhouderskade. Daar was de eigenlijke ingang met fraaie hekken die altijd openstonden zoals alle hekken die de wel 40 ingangen van het park met de omringende buurten verbond. Toen de Koninginnedag- en 5-meivieringen beslag gingen nemen van het park, werd het noodzakelijk geacht de hekken te gebruiken om handelaren te weren.


Naar Rob's genealogie pagina's